Modernizmin ortaya çıkışından bu yana savaş ve şiddetin azaldığı yönünde iddialar ve tartışmalar da ortaya çıkmış. 1858 yılında H.T. Buckle Avrupa'ya bakarak "40 yıldır barıştayız" diye yazmış ve bunu tarihsel bir gelişme olarak nitelemiş. Bir sonraki yüzyılın kanlı savaşlarla başlayacağını öngörememiş. 20. yüzyılın ilk yarısındaki iki dünya savaşından ve kanlı iç savaşlardan 60 yıl sonra da, dünyaca ünlü psikolog Steven Pinker detaylı istatistiklere dayanarak benzer iddialarda bulundu¹. Devletsiz toplumlarda yüksek yoğunlukta şiddet ve cinayet olduğunu, bunun tarih boyunca azaldığını iddia etti. Ancak özellikle istatistikçiler ve antropolojistler tarafından eleştirildi, çünkü özellikle neolitik çağda ve öncesinde seçtiği istatistiklerin geneli temsil etmediği ortaya çıktı. Gerçekten o dönemin mezarlık kalıntılarının incelenmesi sonucunda belirli bölgelerde şiddetin yoğunlaştığı görülüyor. Ancak biraz daha geriye gidilirse bir çok bölgede şiddetin izine raslanmıyor. Neolitik dönemin başlangıcında muhtemelen nüfus yoğunluğunun artışıyla tarımla uğraşan ve uğraşmayan bazı topluluklar arasında çatışmalar olmuş. Ancak bunun uzun dönemli bir şiddet artışına yol açtığına ilişkin kanıtlar ortaya çıkmamış. Aksine neolitik dönemdeki yerleşimlerin koruma amaçlı duvarlarla çevrilmiş olmaması o dönemin, devletlerin ortaya çıktığı sonraki dönemlere göre daha barışçıl olduğunu ortaya koyuyor. Bu dönemde kadın tanrıçaların öne çıkması da patriarkanın henüz bir tahakküme dönüşmediğini, daha eşitlikçi bir kültürün göstergesi.

Ya Ekoloji Ya Felaket: Murray Bookchin’in Yaşamı, Janet Biehl’in kaleme aldığı bu kapsamlı biyografi, 20. yüzyılın en etkili ekolojist ve özgürlükçü düşünürlerinden Murray Bookchin’in yaşamını, düşünsel gelişimini ve toplumsal ekoloji teorisini ayrıntılı bir şekilde ele alıyor.

Kitap, Bookchin’in çocukluk yıllarından başlayarak siyasi dönüşümünü, ekolojik ve toplumsal meseleler üzerine geliştirdiği radikal fikirleri ve bu fikirleri pratiğe dökme çabalarını inceliyor. Kapitalizmin doğa üzerindeki yıkıcı etkilerini erken dönemde fark eden Bookchin, ekolojik krizlerin yalnızca çevresel değil, aynı zamanda toplumsal ve politik kökenleri olduğunu savunarak toplumsal ekoloji teorisinin temelini attı. Bu teori, onun çevreci hareketler ve doğrudan demokrasi anlayışıyla kurduğu ilişkileri şekillendirdi; özgürlükçü yerel yönetimcilik ve komünalizm fikrini geliştirmesine zemin hazırladı.

Biehl, yalnızca Bookchin’in entelektüel yolculuğunu değil, aynı zamanda kişisel yaşamını, akademik dünya ve anarşist hareketlerle zaman zaman yaşadığı gerilimleri de gözler önüne seriyor. Onun ideallerine olan sarsılmaz bağlılığını, çevresindekilerle kurduğu ilişkileri ve teorilerini nasıl sürekli yeniden şekillendirdiğini ayrıntılı bir şekilde aktarıyor.